1Engineer'sDailyNotes

زیر شمشیر غمش رقص کنان بایدرفت کانکه شد کشته ی او نیک سرانجام افتاد

1Engineer'sDailyNotes

زیر شمشیر غمش رقص کنان بایدرفت کانکه شد کشته ی او نیک سرانجام افتاد

قبلا توی این قسمت اسم رشته و دانشگاه و اینجور چیزها بود. از این گفته بودم که چقدر به موسیقی و ادبیات علاقه دارم. و یه سری دیتای دیگه. بعد از این که این بچه رفت توی چهار سال دیدم بودن اون توضیحات همچین مهم هم نیستا...راستی... اعتقادی به عوض کردن اسم بچه ندارم وگرنه حتما این کارو میکردم :)) یه خورده پستا رو زیرُ رو کنین همه چی دستتون میاد...

پربیننده ترین مطالب

۱ مطلب در آبان ۱۳۹۳ ثبت شده است

سلام قبل از اینکه وبلاگ دار بشم تو ذهنم بود وبلاگهایی رو که کمتر از دو بار در ماه اپ میکنند رو لینک نکنم...ببین الان خودم به همون روز افتادم...متلک گفتن دارم توی این زمینه(موشک جان زحمتش رو کشیدن)این مدت که اینجا نبودم در واقع خیلی از  اولین های زندگیم در فضای حقیقی اتفاق افتاد.اولین اردوی دانشجویی،اولین برنامه نویسی،اولین امتحان در مقطع کارشناسی،اولین فعالیت غیر درسی،اولین سرماخوردگی،اولین دکتر رفتن و سوپ درست کردن...اولین..اولین...به دانشگاه مثل یه فرصت نگاه میکنم که مثل یه ساعت شنی داره تموم میشه.چقدر تو دوران دبیرستان معترض بودم...حسرت میخوردم...که چرا من نمیتونم کاری جز خوندن دین و زندگی و حل مسئله فیزیک داشته باشم...از تک بعدی بودن ،از اینکه چهار سال از پر انرژی ترین سالهای جوانیم رو فقط درس خوندم خسته بودم...خسته...حالا دانشجو شدم...حالا وقتی دارم تو باهنر قدم میزنم،اون دوران یادم میاد...دیگه نمیخوام اونجوری بگذره...خوشی های الکی...استرس های بیخود...اردوی دیروز که از جشن عروسی خواهرم بیشتر به من خوش گذشت،در واقع طرح اکرام ایتام بود.طرحی که اولین بار ورودی های سال 89 رشته من پایگذاری کردن و هنوز هرچند انسجام نیافته،ولی داره ادامه پیدا میکنه...در مورد این اردو توضیح اضافی نمیدم چون قرار نیست خاطره تعریف کنم.در همین حد بگم که یه هزینه تحت عنوان بلیط از هر کدوم از بچه های باهنر که مایل باشند گرفته میشه،از 9صبح تا 7شب  همون بچه ها یه اردو برده میشن.توی اون اردو 20-25 نفر بچه یتیم هم شرکت دارن.براشون برنامه های مختلف مثل:گروه موسیقی،نمایش،تولدو...تدارک دیده شده...(البته اهنگهایی مثل ابادان شهر فرنگه...غروباش خیلی قشنگه...هم زده میشه...خلاصه کنم باکس ما وقتی اومد خوابگاه حنجره نداشت).بعد هم بچه های باهنر به علاوه همون بچه های بی سرپرست یه مکان تاریخی ،تفریحی،...برده میشن.باقی مانده هزینه گرفته شده از بچه های باهنرصرف ایتام میشه...مثلا سال گذشته برای یه خوانواده بی سرپرست خونه رهن کردن ...علاوه بر این کار شایسته که هم به بچه های یتیم(هرچند تعدادشون کم بود وفقط به صورت یه نماد برای فراموش نشدن هدف اصلی برنامه بودن)هم به بچه های باهنر(شدید)خوش میگذره،کار عالی دیگه ایی هم انجام میشه...یک نفر از هر رشته ورودی سال خودش،انتخاب میشه و کسانی که مایل هستن،ماهانه 2000تومن به این فرد میدن.این فرد امین بچه هاهست.هر ماه پول جمع اوری شده رو به حساب بچه ها ی یتیم واریز میکنه.الان حدود 25 بچه یتیم تحت پوشش بچه ها باهنر هستن...چقدر قشنگ...چقدر زیبا...چقدر مفید...چقدر بچه های ورودی 89 زیبا فکر کردن...چقدر سادس این طرح...دبیر اجرایی این طرح باشکوه،اقای الف بودن.بهشون پیشنهاد دادم ،من میخوام مسئول ورودی خودم باشم.ایشون پذیرفتن و گفتن:"شاید دو سال دیگه خود شما،دبیر اجرایی این برنامه بودید."اره ...چیه ...چیه دوست من...چیه دختر خانم....فکر کردیم چند بعدی بودن یعنی این که  در کنار مدرسه و کنکورمون فقط کلاس گیتارمون رو حفظ کنیم...فکر کردیم چندتا نوت بلدیم حالا دیگه هنرمندیم...کدومش هنر هست؟!!یه ساز بلد بودن یا با یه طرح  ساده 25 تا بچه تحت پوشش گرفتن؟!!چیه اقاپسر...چیه...افرین .احسنت.واقعا جای تبریک داره که بعضیامون میتونیم فرانسه صحبت کنیم ولی خدا وکیلی به نظر خودت به کی این وسط باید گفت چد بعدی؟!!؟ما یا اونا؟!!ورودی سال 89 من استارت این کار رو زده،یکی مثل من میخواد ادامه بده...تو چی؟همین خود تو؟تو میخوای چیو ادامه بدی؟میخوای استارت چیو بزنی که ورودی چهار سال بعدت بگه :عجب فکر قشنگی...راستی اولش گفتم دانشگاه مثل ساعت شنی میمونه...طرز کار ساعت شنی رو که میدونی...
۱۶ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ آبان ۹۳ ، ۰۴:۵۹
مهسا .م