1Engineer'sDailyNotes

زیر شمشیر غمش رقص کنان بایدرفت کانکه شد کشته ی او نیک سرانجام افتاد

1Engineer'sDailyNotes

زیر شمشیر غمش رقص کنان بایدرفت کانکه شد کشته ی او نیک سرانجام افتاد

قبلا توی این قسمت اسم رشته و دانشگاه و اینجور چیزها بود. از این گفته بودم که چقدر به موسیقی و ادبیات علاقه دارم. و یه سری دیتای دیگه. بعد از این که این بچه رفت توی چهار سال دیدم بودن اون توضیحات همچین مهم هم نیستا...راستی... اعتقادی به عوض کردن اسم بچه ندارم وگرنه حتما این کارو میکردم :)) یه خورده پستا رو زیرُ رو کنین همه چی دستتون میاد...

پربیننده ترین مطالب

۱۰ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «daily» ثبت شده است

13:30 میرم سر کلاس اصول سیستم و از اون کلاسایی هست که اصلا متوجه گذر زمان نمیشی...مثل اون کلاسهایی که هر از پنج دقیقه نگا به ساعتت میکنی و میگی:اه لعنتی چرا این عقربه نمیره جلو ،نیست...یه استاد شوخ طبع و باحال...فکر کن وقتی کلاس ساکته میگه:بچه ها شما چرا اینقدر ساکتین...تیکه ایی...متلکی...چیزی...یه کلاس خوب با یه استاد عااالییی ..واقعا با جنبه...اولین جلسه شمارش رو داد...تاکید هم کرده که ادش کنیم تو گروهای باحال...یهو به یکی نگاه میکنه

استاد:شما..نه نه..شما...

اون:بله...

استاد :برو حذف کن این درس رو...افتادی...

:)))))))

خلاصه اینکه این کلاس پر انرژی و باحال و البته با کلی مطلب جدید بلاخره ساعت 15:۰۰ تموم میشه و از دانشکده میزنم بیرون...اب و هوای کرمون مثل همیشه دیوونه است و منم با خودش دیوونه میکنه...یهو ابر میشه...رعد و برق و صدای غرش ابرا میاد ...در حد 30 ثانیه یه بارون اونم از اون قطره درشتا میباره و همین مخلوطی از بوی بارون و درختهای علوم و گلهاش کافیه واسه دیوونه شدن تو...




۷ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۸ مهر ۹۴ ، ۲۱:۰۶
مهسا .م

یکی از چیزهایی که هیچ وقت برام قابل هضم نبوده اینه که چه طور ممکنه یک نفر چادر بپوشه و در عین حال ارایش داشته باشه...چادر هم جوری میپوشن که حجاب کامل دارن یعنی یک نخ موهشون هم پیدا نیست....الان جریان چیه؟

خوب تناقض از این بزرگتر...چطور ممکن هست کسی به حجاب مو اعتقاد داشته باشه ولی ارایش کنه و به حجاب صورت اعتقاد نداشته باشه؟؟؟؟

یکی از خوبیهای خوابگاه اینه که با ادمهای مختلف و تیپ های شخصیتی متفاوت اشنا میشی....هم اتاقیهای این ترم یه چند نفریشون همین مدلی هستن....

چادری اونم چادری غغغلیییظظظ از اونور ارایش هم دارن...

یکی از همینا میگفت:ایول چادر خیلی خوبه...ادم رو  باشخصیت نشون میده...

اون یکی میگه : واقعا چادر عالی هست...دیگه دغدغه اتو کردن مانتو ندارم...من که فقط پاچه شلوارم اتو میزنم...

یکی دیگشون که مثلا عضو بسیج هم هست ....

خیلی از دخترا متاسفانه اینجوری هستن...از چادر تحت عنوان یه وسیله برای استتار کردن خیلی چیزا استفاده میکنن...

گاهی اوقات وضع خیلی خراب تر از این صحبتهاست...دخترایی که موزی هستن...کلا هدفمند کاری رو انجام میدن...یه جورایی شیطان مجسم...چادر میپوشن چون دید عوام نسبت به چادری ها خواه و نخواه نسبتا مثبت هست...در عین حال چادر یه خاصیتی داره که به چهره ی هر ادمی یه معصومیت خاص میده...حالا این چهره ی معصوم یه رژ ملایم و یه رژگونه صورتی هم بزنه قطعا تو دل برو تر میشه...از این کار واسه جذب اطرافیان از هر جنسی استفاده میکنن...

خیانتی که چادریهای ارایشی به چادر و قشر چادری میکنن از قوم مغول بگیر تا هیتلر هم یک همچین جنایتی نکرده....

اینها هر جا گندی بزنن هر کی اینها رو بشناسه میگه: تااااااازه ه ه  چادری هم بودااااااا....اینها باعث شدن که جمله: هر چی قره زیر چادره شکل بگیره...

بد ضربه ایی میزنن به این قشر...بد دیدی ایجاد میکنن...و این یعنی ظلم...ظلم به یه قشر...به اینکه دیگه هر کی ی چادری دید گوشه ی ذهنش دیگه اون تصویر مثبت نیست و به مرور یه حاله ی سیاه شکل میگیره....که اره اینم این کارست...

چیزایی که توی این پست نوشتم به خاطر برخورد مستقیم با همین قشر چادری های با ارایش بوده و تمام صحبتها مستند هست...

دیشب هم ذرت بلال خوردیم ...ذرتی که دوست پسر یکی از همین قشر واسش اورده بود...خدا بخیر کنه....;)


۶ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۵ مهر ۹۴ ، ۱۷:۲۳
مهسا .م
++یعنی واقعا بعضی از اساتید ریاضی یه جورین...یعنی نه خودش میفهمه چی داره میگه نه ما...سواد دارن...و اینقدر ریاضی خوندن اصلا شبیه این فلسفه گرهای خبره شدن...دو تا کلمه حرف میزنه چهار تا جمله منبع میگه!!! یه جمله محاوره میگه بعد از منظر فلان فرد مسیحی که بعد ها به دار اویخته شد بررسیش میکنه!!!بعد اینقدر از این طرف کلاس رفت اون ور کلاس بعد از اون ور کلاس اومد اینور کلاس... من نمیدونم اخه این خودش سرگیجه نگرفت...نه واقعا نگرفت؟ پنج دقیقه شمردم شد 44 بار رفت و امد دیدم در حد توانم نیست ادامه ندادم...++جلسه اول که تشکیل نشد...جلسه دوم رفتم...دیدم باز مثل جلسه اول نه بچه هاهستن نه استاد...شاکی رفتم دفتر بخش ...گفتم:ببخشید کلاس اقای محمدی مثل جلسه اول تشکیل نمیشه؟!!  یه نگاه کرد...گفت:خانم کلاس 13:30 تا 15:30 بود...تشکیل شد تموم شد رفت...و من اینجوری مسیر دانشکده تا خوابگاه را مورخ 21 شهریور 94 ساعت 15:30 به وقت رسمی ایران طی کردم!++یعنی یک ساعت و نیم کلاس بود مگه این ابرو گذاشت واسه من...گرسنگیم به درک...اینکه هیچی از کلاس نفهمیدم به درک...این بغل دستیم اینقد نگاش کردم که مطمئنم جلسه بعد منتظره  ازش خواستگاری کنم...اخه این کافر یه جوری لامصب صدا میده و ابروریزی میکنه که ادم به قیافه بغل دستیش نگاه میکنه ببینه واکنش اون چیه...شنیده یا نه؟....اگر میشد میکشیدمش بیرون میگفتم ناموسا خیلی نامردی...فقط سه ساعت از صبحانه میگذره...این همه میگو بهت دادم بی معرفت...(غذای مورد علاقش میگو هست)...صبحانه مفصل زدماااااا...غذای شاهی...تخم مرغ... بعد از اتمام کلاس با سرعتی رفتم سلف که فکر کنم هر کی دید فکر کرد دستشویی دارم!!!++یک دسته از اولین گروهی که در قیامت وارد جهنم میشن،اساتیدی هستن که کلاسشون ساعت 7:30 هست و کاملا ریلکس نمیان!..البته تبصره داره اونم اینکه من دانشجوی اون استاد باشم و خیلی استثنایی شب قبلش دیر خوابیده باشم و خیلی استثنایی دلمان خواب صبحگاهی بخواد...++و داشتن هم خوابگاهی یکی از بهترین تجربها در زمینه روابط بین انسانی در زندگیست...تصور کن اگه حتی تصور کردنش سخته ...هم خوابگاهی رو که رپ دوست داره اونم بدون هندزفری!!!++ساعت 15:30 تا 17:30 انقلاب دارم...بعد یه لحظه دیدم دیرم شده...تند تند نماز بخون..لباس بپوش...تند تند از خوابگاه برو بیرن....یکی نیست بگه :به کجا چنین شتابان ؟ ...وقتی نه دانشکده رو میدونی نه شماره کلاس رو....اصلا هم حواسم پرت نیست!!!اصلا هم یادم نرفته بود کجا کلاس دارم!!!++وقتی تو صف سلف وایسادم که غذا بگیرم...موقعی که نوبتم شده و جلوی پیشخوان ایستادم...وقتی اون ملاقه رو زیر اون باکس خورشت میزنه که موادی به غیر از اون 10 سانت روغنی که روی ظرف ایستاده واسه من بریزه تو ظرف...دلم برای معدم برای پوستم برای این موها...کلا برای همه چیز میسوزه!در کل زندگی دانشجویی رو عشقه{ایکون هپی و حس عالی}
۱۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۶ شهریور ۹۴ ، ۱۳:۱۷
مهسا .م
چند سال قبل در چنین روزی جمهوری دموکراتیک خلق کره (کره ی شمالی )تشکیل شد....چند سال قبل درچنین روزی سلوکیان از فرهاد دوم که شاه اشکانیان بود شکست خوردن...چند سال قبل در چنین روزی جلال ال احمد نویسنده روشن فکر و مترجم ایرانی دار فانی رو وداع گفت...چند سال قبل در چنین روزی اکشی کومار بازیگر هندی به دار فانی پا نهاد....چند سال قبل در چنین روزی به دلیل ملی شدن صنعت نفت ایران دولت انگلستان ایران رو تحریم کرد...چند سال قبل در چنین روزی دولت تاجیکستان مستقل شد...چند سال قبل در چنین روزی مائو توسه تنت رهبر انقلاب سوسیالیستی چین فوت شد...چند سال قبل در چنین روزی نیرو هوایی ژاپن در جنگ جهانی دوم به امریکا حمله کرد اونم حمله هوایی...چند سال قبل در چنین روزی بنیامین بهادری خواننده ی پاپ ایران و اردشیر محصص نقاش و کاریکاتوریست ایرانی پا به عرصه ی این جهان خاکی گذاشتن.....و....و.....و.....و اما دقیقا یک سال قبل در چنین روزی اولین پست این وبلاگ اپ شد و استارت اولین و تنهاترین وبلاگم رو زدم....دقیقا یک سال قبل در چنین روزی استارت بودن در فضای مجازی رو زدم...استارت دوستی های مجازی...بودن با افرادی که از دست خطشون میشد خیلی چیزا رو فهمید.یه نگاه به ادرس وبلاگ بندازید...mahsaengineer9september2014.mihanblog.comتاریخ اون روزی رو که برای اولین بار یک متن رو هر چند ساده اپ کردم 9september2014  بود یعنی ۱۸ شهریور ۹۳...میخوام در سالگرد این وبلاگ ابتدا از دو نفر تشکر کنم.یکی اون فردی که خوندن وبلاگش انگیزه ی من برای بلاگری شد و دوم کسی که در طول این یک سال پر و پا قرص ترین کاربر این وبلاگ بود و هست...در مورد اولین نفر باید بگم یک فرد که در دنیای مجازی یک فرد موفق در دنیای حقیقی به نظر میرسه...وبلاگش هم در رده ی وبلاگهای موفق هست و من قریب به یکسال و چندین ماه هست که میخونمش...خیلی از نکات بلاگری رو غیر مستقیم از طرز بلاگری این فرد یاد گرفتم و خواهم گرفت.وبلاگ روز نوشته های یک جراح.جناب دکتر احمدی....اما دومین فرد کسی نیست جز موشک عزیز...تندیس بلورین فعال ترین کاربر رو بهش میدم...کسی که خوب یا بد این وبلاگ رو تا اینجا همراهی کرده و این بچه ییک ساله رو تنها نزاشته.و اما در اواخر این یک سال با یه دسته از بلاگر های جدید اشنا شدم که امیدوارم این دوستی مجازی ادامه دار باشه...لینک بعضی هاشون در لینکستان هست.یکی از دلایلی که این دسته از وبلاگها رو دوست دارم اینه که در دنیای مجازی اینا برای همدیگه مثل یه خانواده و شاید بچه محل میمونن...تیپیک روابط بینشون رو دوست دارم.توی این یکسالی که گذشت 33 پست گذاشتم و 10426 بازدیدی که از این وبلاگ شده حاصل لطف دوستانی بوده که چه خاموش و چه کامنت گذار اینجا رو دنبال کردن...در پایان تحت عنوان مدیر وبلاگ یعنی مدیر جوان در خواستی دارم از همه ی کامنت گذاران عزیز...و اونم اینکه به شخصه تحت عنوان یه بلاگر  دوست دارم وقتی یک متن  اپ میشه در مورد اون متن صحبت بشه نه اینکه به جزئی ترین مورد اون متن اشاره بشه...در مورد تجربه هاتون و اینکه ایا این نوع دیدگاه رو میپسندید یا نه بگید....و یا کلا نوع ادبیات متن رو  و اینکه کجاها ضعف یا قوت داره رو مورد نقد قرار بدید ...و اینکه در سالگرد این بچه ی یک ساله تصمیمی گرفتم که دوست دارم با دوستانی که وبلاگ رو همراهی میکنن در میون بزارم...معمولا جواب دادن به بعضی کامنتها باعث ایجاد یک سوال جدید در ذهن کامنت گذار و افراد دیگه که پست رو میخون میشه و اینطور میشه که رفته رفته اون کامنت دونی ،هر چند کم ،تبدیل به یه چت روم میشه و تبعا کامنتها و بحثهایی که پیش میاد از محتوای پست خارج میشه...و اصل متن تایپ شده به فراموشی سپرده میشه...بازم شما این متد بلاگری رو بر من ببخشید...و همجنان خواننده و منتقد این وبلاگ باقی بمونید.میدونم خیلی هاتون مشغله دارین ولی اگر براتون مقدور هست دوست دارم به چند تا سوال جواب بدین :۱-بهترین و بدترین پستی که خوندین چی بوده؟۲-چند وقته این وبلاگ رو دنبال میکنید؟۳-به نظرتون چی کار میشه کرد که این وبلاگ همراهان بیشتری داشته باشه؟۴-هر انتقاد وپشنهادی دارین بگین...این بچه ی یک ساله منتظر  نظرات شماست.و اینکه یک ایمیل اختصاصی برای این وبلاگ ایجاد کردم ،برای اینکه اگر دوستان کار یا سوالی داشتن و غیر مرتبط با پست بود بتونن بیان کنن:csmodirjavan@gmail.com.در پایان هم یه شعر که دوسش دارم از شهراد میدری به مناسبت تولد وبلاگ بهتون تقدیم میکنمبرید ادامه مطلبمثل همیشه شاه بیت شعر رو انتخاب کنید.برای همتون ارزوی عاقبت بخیری،ارامش،سلامتی و اسایش میکنم.دوستون دارم.
۱۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۸ شهریور ۹۴ ، ۰۱:۳۲
مهسا .م
بلاخره ترتیب دادم.
یه محاکمه.
فقط من و تو.
من شاکی.
من قاضی .
من وکیل برای تو.
من همه چی.
تو مجرم.تو هیچی.
یه چرک.
میگیرمش توی دستام.
بهش زل میزنم.
یه نگاه کثیف.
مثل خودش.
بهش دست میزنم.
میخوام لمسش کنم.
جوری که بهش حس تجاوز دست بده.
کاری که با من کردهر روز.
۱۵ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۹ شهریور ۹۴ ، ۱۸:۲۸
مهسا .م
اکثرا همگی با نرم افزار  واتس اپ اشناییم  و در طول رو بعضا چندین بار واتس اپمون رو چک میکنیم...خود من اغلب پروفایل و status دوستام و اقوام و کلا هر کسی که شمارشو داشته باشم رو نگاه میکنم...یکی از کارهام در مواقع بیکاری محسوب میشه...توی این پست میخوام چندتا از status های بچه هایی که توی واتس اپم هستن رو بزارم...1-لحن گیرای صدایت زود عاشق میکند،جان من تا میشود با هیچکس صحبت نکن.(یکی از بچه های دبیرستان هستن ایشون،احتمال عاشق شدن خیلی بهش وارده!!!)2-هیچ چیز در دنیا خراب نیست،حتی ساعتهای خراب هم روزی دوبار زمان را درست نشان میدهند.(ایشونم باز یکی از بچه های دبیرستان هست،چند روز پیشاااا باهم بیرون بودیم!!!تجدید دیدار .)3-روی پیشونی فرشته ها نوشته هر کی دختر داره جاش وسط بهشته.(ترم بالای بنده هستن ایشون.این استاتوس رو هم به تبعیت از روز دختر گذاشتن ،هنوزم برنداشتن.)4-...  (یکی به من بگه سه نقطه واسه استاتوس الان دقیقا یعنی چی؟؟!!!)5-به یک اتفاق خوب جهت افتادن نیازمندیم.(به نظرم خیلی جمله قدیمی هست.فکر کنم تقریبا کل ملت یکی یه دور اینو  گذاشتن)6-میخواهم از خدا به دعا صد هزار جان/تا صد هزار بار بمیرم برای تو.(ای  کافر همه را به کیش خود نپندار،این بچه مذهبی هست...عکی پروفایلشم یک ادم نورانی در حاله ایی از نوره....منظورش امام زمان...لازم میدونم بگم ایشون پایه ی اصلی هر گونه بحث مذهبی _سیاسی در گروه هستن!!!){ادامه مطلب}
۹ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ مرداد ۹۴ ، ۱۶:۰۶
مهسا .م
happy girls day
۱۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ مرداد ۹۴ ، ۰۵:۴۸
مهسا .م
یادش بخیر .هنوز هم به مدرسه دوران راهنمایی ام سر میزنم.الان دبیرستان شده.یادش بخیر چقدر شکلات خریدم از اقای شیرزادی.مستخدم مدرسه.به قول بعضی ها "بابای مدرسه".یاد دوران راهنمایی و ان سن وسال و حال وهوایش بخیر.بزرگترین رسالتی که ان زمان احساس میکردم این بود که به فاطمه دختر افغانی که در کلاسمان بود و اتفاقا قدش هم از همه بلند تر بود ،بفهمانم دوست پسر چیز بدیست!چقدر ساده برایم میگفت که در خانوادشان رسم این است که نمیگذارند دختر زیاد درس بخواند .حتی دبیرستان هم نه.چون چشم و گوشش باز میشود و این خوب نیست!و من چه ساده همه ی اینها را کف دست خانم ابراهیمی ،ناظم مدرسه مان میگذاشتم!چقدر شوق و ذوق داشتیم...وقتی جلسه اولیا مربیان بود ،زنگ تفریح بدو میرفتیم دم در سالنی که مادرهامان در ان بودند و چنان در بغلشان میپریدیم و فشارشان میدادیم و ماچشان میکردیم که انگار که نه انگار فقط دو ساعت و نیم از صبحانه ایی که باهم خوردیم میگذرد! و هر دفعه هم بلا استثنا(شایدم اثتسنا) به ما پول میدادن برای خرید خوراکی از بوفه ی کوچک بابای مدرسه! و انگار که نه انگار همین صبحی دو تا ساندویچ خیار پنیر گردو و سیب با دست های خودش برایمان گذاشته!یادش بخیر! خفن ترین بحث بچه ها در زنگ تفریح حرف زدن درباره ی پسری بود که ...{ادامه مطلب}
۵ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۸ مرداد ۹۴ ، ۱۸:۳۷
مهسا .م
حتما واسه شما هم اتفاق افتاده.مثلا یه حرفی رو به یه نفر زدید ، بعد پشیمون شدین و پیش خودتون گفتین ای کاش اون موقع این حرف رو نمیزدم.یا مثلا یه رفتاری داشتین در گذشته ،که الان که خوب فکر میکنید میبینید، اگر اون رفتار رو نمیکردید ،حالا اوضاع بهتر بود...مثلا دو نفر با همدیگه در حال دعوا هستن و تو ،طرف یکی از اونا رو میگیری و دوتایی به نفر سوم میکوبین...بعد از یه مدت که میگذره میشینی و با خودت فکر میکنی.به خودت میگی اخه ادم خوب، الان دقیقا چی به تو رسید که طرف فلانی رو گرفتی؟!!هان؟؟نه الان واقعا چی به تو رسید؟بعضی بحثا هیچی به ادم نمیرسونه ولی چون اون موقع اون بحث خیلی داغه ادم نمیتونه اظهار نظر نکنه ...ولی ماجرا به این جا ختم نمیشه...اثراتش وقتی معلوم میشه که اونی که طرفشو گرفتی الان دیگه رفته و مثلا تو موندی اون نفر سومی که بهش کوبیدی....هیچ چیز از اون دخالتی که کردی واست نمیمونه جز ناراحتی و قهر همون نفر سوم...این یعنی از دست دادن یه رابطه...اینکه این نفر سوم کی باشه ،تو دعوا چیا بهش گفته باشی و تا چه حد پرده احترام رو نگه داشته باشی،اینکه این فرد کجای زندگیت باشه،همه و همه روی زندگیتمون تاثیر بزاره.گاهی اوقات یه رابطه داشتیم ... حالا دیگه اون رابطه بهم خورده...بعضی وقتا که با خودمون خلوت میکنیم یا یهویی یاد اون دوست میفتیم ،کل رابطه رو از اول تا اخر مرور میکنیم...به اینکه چه جوری شروع شد...به اینکه ایا شروع شدنش درست بود یا نادرست...به اینکه ایا من مقصر بودم که رابطه بهم خورد یا نه؟اینجاست که {ادامه مطلب}
۱۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ مرداد ۹۴ ، ۱۸:۰۰
مهسا .م
سلام به همه کسایی که روزنوشتهای یک مهندس رو میخونن.تصمیم گرفتم سه بخش رو به مطالب وبلاگ اضافه کنم.اولین بخش مربوط به چیزاهایی هست که خودم میرم دنبالش یاد میگیرم میتونه از هر جایی باشه...مطالبی که فکر میکنم میتونه برای افرادی صد در صد مفید واقع شه مثلا اطلاعاتی در مورد سیستم عاملهای مختلف،تفاوت و مزیت های اونا نسبت به هم دیگه،از نرم افزارهای مختلف گرفته تا حتی بعضی قطعات سخت افزاری...الان پیش بینی میکنم که اکثر پستهای این بخش مربوط به مک و مکینتاش باشه چون خودم MacBook  Air دارم.اگر سوالی دارین مربوط به هر بخشی هست بپرسین.تا جایی که وقت و اطلاعاتم اجازه بده جواب میدم. بخش دوم مربوط به مطالب ادبی یا در واقع مینیمال نوشتهای خودم هست...گرچه اصلا تعدادشون زیاد نیست ولی اقاااا چهار دیواری اختیاری میزارم تو وب...شاید مثل یه مینیمالیست حرفه ایی نباشم ولی خوب همین که گاهی اوقات یه چیزایی از این ذهن تراوش میکنه خودش بد نیست....فقط یه توضیح بدم اونم اینکه من نقش اول مینیمالها و داستانهایی که مینویسم نیستم به قول دکتر احمدی اینها صرفا تراوشات ذهنیست.بخش بعد اینکه از اونجایی که صاحب این وبلاگ به اشعار شعرای معاصر علاقه مند میباشد بعضی از شعرهاشون رو توی وب میزارم چون واقعا ذوق یه ادمایی مثل امید صباغ نو و حامد عسکری و جواد منفرد قابل تحسین.به شخصه واقعا لذت میبرم از اشعارشون.راستی بعضی از دوستان لینکشون از توی لینکدونی وبلاگ حذف شده...لطفا بیان اعلام وجود کنن و اینکه دوستانی که علاقه به تبادل لینک دارن بیان بگن یه کاریش میکنیم حالا.سری به ادامه مطلب بزنید.
۶ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ تیر ۹۴ ، ۱۷:۴۲
مهسا .م